#11 Wiki's

Dé 2.0 toepassing waar ik (uiteraard op twitter na) het meest enthousiast over ben, pas ik in de praktijk het minst toe: Wiki's. Ik geef het toe, ik ben een Wiki-lurker pur sang. Met ´t springen van lemma naar lemma kan ik rustig een uurtje verpozen en mijn oorspronkelijke (zoek)vraag helemaal uit het oog verliezen. Wikipedia (met name) lost voor mij helemaal de belofte in van het surfen waar ´t vroeger zo om leek te draaien.



















En dat komt eigenlijk ook door het succes van de Wiki, met name Wikipedia zelf. Type een willekeurige zoekopdracht in en in negen van de tien gevallen duikt bij 't eerste vooruit 't tweede of derde resultaat een Wiki(pedia)-pagina op. Da's niet alleen bij Google maar ook bij Yahoo, of MSN och nee Bing.












En is dat nu omdat Wikipedia zo heel erg veel geld op tafel legt om hoog te eindigen als geplugde zoekresultaten? Volgens mij niet, volgens mij komt het door de taal die de Wiki, spreekt de onze is, die van de gemiddelde internetter. Die spreekt namelijk geen Encyclopedia Britannicaas of Winkler Prinsigs, media die onderhevig zijn aan de eeuwenlange afspraken en conventies van de encyclopedie.

Het belangrijkste van de Wiki, namelijk, natuurlijk, is de samenwerking, de vrijwillige samenwerking tussen verschillende partijen, mensen, individuen om tot een gezamenlijk resultaat te komen. Dit gaat volgens het principe van de crowdsourcing waarbij we aannemen dat een hele hoop mensen met een beetje kennis gezamenlijk komen tot een compleet pallet aan 'totale' kennis. Da's net wat anders dan het encyclopedische principe waarbij een beperkte groep van experts ook probeert te komen tot dat complete pallet aan totale kennis.

Over het resultaat ervan verschillen de meningen. Welk model is beter, accurater, bevat meer waarheid? Ik ben geneigd te zeggen... Nee, dat doe ik niet. Ik laat het het aan de lezer en vooral de gebruiker zelf over daar een oordeel over te vellen.

Buiten die clash der titanen, de strijd tussen oude encyclopedieën en internet fenomeen Wikipedia zou je bijna vergeten dat er in de ´marge´ de meest fantastische Wiki-initiatieven tot wasdom komen. En da´s logisch ook want met een Wiki kan prachtig met meerdere contribuanten online gewerkt worden aan een gezamenlijk stuk wat gelijk online, openbaar staat, hoewel ook dat (openbare) niet perse hoeft. Een afdeling binnen het Nationaal Archief, bijvoorbeeld, werkt veelvuldig bij het uitwerken van de nieuwe ideeën voor de organisatie middels een Wiki.

Of als (al dan niet bewuste) tegenhanger van Flickr the Commons, Wikimedia Commons waarop bijvoorbeeld het Duitse Nationaal Archief het Bundesarchiv
een prachtige hoeveelheid foto´s heeft geplaatst.

Op véééĺ kleinere contentschaal maar niet minder interessant zijn lokale initiatieven die aantonen dat je met een Wiki een geweldig stuk gereedschap in huis hebt waarmee je online, met meerdere personen tot een uitstekend online resultaat komt. Zoals in Tilburg dus met hun project Geboren in 1809 of de Archiefwiki.

Tot slot afgelopen week stuitte ik via een Tweet van zbdigitaal op een wijze van bijdragen aan een Wiki, gelijk vanuit Open Office. Ik moet ´t nog is proberen maar afgaand op de post erover moet het kinderlijk eenvoudig zijn.

Rusland en de Oekraïne, Historische Foto's, Historische Mashups

Het is weer een tijdje geleden dat ik over Rusland heb geblogd en da's toch een beetje zonde want zoals, een van de leukste sites over 't land die ik ken English, Russia in het verleden altijd al zei in de colofon:

...just because something cool happens daily on 1/6 of the Earth surface...

de site bevat vooral foto's meestal voorzien van summier commentaar en qua thematiek handelend over grofweg drie thema's.

• Krankzinnigheden in het Rusland van vandaag de dag
• Zomaar een registratie van ... Moskou, Siberie, de Krim etcetera
• Sovjethistorie

Uiteraard is de site voorzien van een tagcloud die een wat bredere thematiek schetst dan mijn driedeling doet vermoeden







Enig nadeel van de site is dat de credits voor de afbeeldingen niet altijd even goed (zichtbaar)vermeld zijn en dat vind ik vandaag de dag met allerlei Creative Commons, No Known Rights en andere auteursrechtelijke constructies niet meer kunnen.

In het verleden stuitte ik bijvoorbeeld al op prachtige mashups van Oud over Nieuw foto's van Sint Petersburg, Leningrad destijds door Sergei Larenkov:




















Afgelopen vrijdag zat er een fraaie fotoreportage in m'n RSS-feed van de site. Charokov (de Oekraïne) in kleur tijdens de Nazi-bezetting.

Prachtig en beklemmend omdat je weet dat de Nazi's zich als beesten hebben gedragen in de toenmalige Sovjet-Unie. Vervreemdend omdat op de een of andere wijze de Tweede Wereldoorlog in mijn hoofd zich afspeeld in Zwart-Wit en niet in kleur met een Sepia zweem.

RIP! a remix manifesto

Gisteravond bij het uur van de Wolf de (af en toe) op het vermakelijk, hysterische af: RIP! a remix manifesto. Volgens de uizendende partij - jawel, ik heb 'm via TV gekeken - een documentaire:

waarin met veel humor de absurde en schokkende consequenties van het huidige auteursrecht voor particulieren, kunstenaars en wetenschappers worden getoond. Een hoofdrol is weggelegd voor sample-artiest Girl Talk. Zijn opzwepende composities bestaan uit bewerkte fragmenten van bestaande muziek en als hij alle rechten daarvoor zou afkopen, zou hij miljoenen kwijt zijn. Zijn daarom illegale optredens tonen de kunst van het samplen en roepen vragen op over creatieve vrijheid in een tijd waarin grote mediabedrijven als TimeWarner en Disney het grootste deel van ons intellectuele eigendom bezitten.

Qua ding zou ik zeggen...
#7 Mashups ;-)

Kyteman, Mashup

Een van de, in mijn ogen, leukste Nederlandse bandjes van de afgelopen tijd is Kyteman. Of beter, Kyteman´s HipHop Orkest. Hoewel bandje, met een bezetting van 12 muzikanten en 8 mc´s hebben we ´t over een fatsoenlijk volwassen line up.
Kyteman´s eerste en enige album is ¨The Hermit Sessions¨ echt een prachtige mix van bluesy, jazzy blazers, rap, reggae en experimenten. Een van de mooiste nummers op de plaat is Sorry, een instrumentaal (trompet) nummer gespeeld door Kyteman zelf, live opgenomen in Tivoli.



Nog leuker werd Kyteman toen ik afgelopen week via een @martijnkleppe stuitte op een experiment van de band samen met FIY.

















Een registratie van het Pinkpopconcert van de band in een soort semi-gecoördineerde half-losse actie met twintig filmers, met twintig verschillende apparaten. Het resultaat, na een flinke bewerkingslag, is hierboven te zien en de conclusie van het experiment hier. Wat mij betreft een waanzinnige mashup en absoluut geslaagd! En afgelopen met dit geëxperimenteer is ´t volgens mij niet. Lowlands staat voor de deur en FIY is ook weer van de partij. Kyteman´s Hiphop Orkest overigens ook. Benieuwd naar de resultaten en 6-09 zorgen dat ik er zelf bij ben.

That's one small step for [a] man one giant leap for mankind

Hoewel er achteraf nog dicussie was over welke zin Armstrong nu exact uitsprak, de nuance zit 'm in de [a], 40 jaar naar dato de eerste stappen op de maan.

#10 Tagging en Social bookmarking

Met stip (in mijn beleving) op één als meest effectieve, gebruiksvriendelijk of misschien beter tot gebruik uitnodigend gedrag is tagging. Misschien omdat het al eeuwen ingebakken in de mens zit om ergens zijn of haar signatuur achter te laten, te beschrijven wat er is.

































Tagging is gemakkelijk, snel, effectief en bovenal nuttig voor jezelf. Het levert je wat op. Je bent in staat middels tagging ordening aan te brengen in de chaos, zelf verbanden te leggen die anderen niet zien, zef een jargon te bedenken wat jij begrijpt en niet is opgelegd door instituties, professies.

Tagging betekent helemaal niet dat je je op het openbare internetdomein dient te begeven op daar in het openbaar trefwoorden te declameren. Absoluut niet, dat kan uiteraard waarover zo dadelijk meer, tagging is er in eerste instantie voor je eigen gemak.

Mijn eerste tagging, zonder dat ik het zo besefte, paste (en pas) ik (nog steeds toe)in Gmail. Wil ik een bericht niet vergeten, is het dermate belangrijk dan voeg ik in het onderwerp meerdere trefwoorden toe die de lading dekken van de inhoud, stuur ik deze naar mij zelf en voilá... Nooit meer maanden van mailconversaties doorploegen omwille van dat éne bericht over die offerte, die opleiding, die verjaardag. Het vereist wel enig inschattingsvermogen over hoe ik in de toekomst met welke zoektermen ik in het berichten uit het verleden weer probeer te achterhalen. Maar wanneer je dit enige tijd doet, went dat van zelf.

Wanneer dat toevoegen van trefwoorden, dat labelen voor eigen gebruik, dat taggen een beetje in je systeem komt valt plotseling op hoe verschrikkelijk veel sites, applicaties, games, blogs, webwinkels etcetera gebruik maken van tagging. Terecht denk ik want een combinatie van hoe de 'maker' iets definieert en hoe de gebruiker is 'ervaart' is een waanzinnig krachtige, die zich uitbetaald in (hoge) zoekresultaten in zoekmachines. Wat dat betreft hebben Archieven een geweldige uitdaging om het publiek te betrekken en te verleiden om mee te helpen foto's, archieven, kaarten en boeken te ontsluiten. Pessimisten zullen altijd zeggen dat dit ontaard in onzin, gescheld, beledigingen. De ervaring bij het Nationaal Archief en de foto's in Flickr The Commons bewijzen denk ik het tegendeel. Bovendien valt er altijd nog wel te modereren of nog beter moderatie door de gebruikers zelf.











Met tagging in het 'publieke' domein is de stap naar Social Bookmarking niet reuze groot. Sowieso wordt het al enorm gefaciliteerd door vele blogs en nieuwssites. Misschien ken je wel die icoontjes onderaan een bericht:
















Waarmee je een link van een artikel gelijk kan delen met anderen, posten op een andere site of opslaan in een Social Bookmarking site en je vervolgens weer met tags de bookmarks kan beschrijven, indelen en de reikwijdte kan vergroten. Het aardige van een Social Bookmarkingsite als Delicious is de mogelijkheid om op verschillende tags weer een RSS in te stellen, zo komen er nieuwe tips in tags die jij begrijpt vanzelf naar je toe!


















Tot slot is er dan niet iets mogelijk met Twitter? Jazeker! Door je aan te melden op TAGTH.IS kan je via een @tagthis (tags zijn toe te kennen door middel van een # in het bericht) je link posten naar je eigen Delicious account.

#7 Mashups

Al geruime tijd is 't een mashup-hit op internet om video's te voorzien van merkwaardig (van het origineel) afwijkende voice-overs, na-synchronisaties of ondertiteling.

Een van de bekendste en meest bewerkte fragmenten is er een uit Der Untergang waarin (in het Origineel) Hitler tot inzicht komt dat zijn florisante verwachtingen rondom de verschillende fronten niet stroken met de werkelijkheid.

Varianten gaan onder andere over een bedrijfsuitje, XBOX-live toegang, een aandelenportefeuille Fortis, een gestolen auto en ga zo maar door.

De meest recente variant die ik tegenkwam gaat, actueel, over het overlijden van Michael Jackson. Ook deze gebeurtenis hakt erin.