Pinterst

Source: gahetna.nl via timmietovenaar on Pinterest

Pinterest, is het nu wat? Ik ben er nog niet helemaal uit. Het product is al enige tijd online (maart 2010) en fungeert als een prikbord waarop je in soort van portefolio beeldmaeteriaal bij elkaar kan klikken en verzamelen. In Pinterst terminologie heet dat een moodboard. Dat kan door zelf beelden te uploaden naar Pinterest. Maar beter nog is dat je tijdens je internetgebruik pint. Pinterest heeft voor een aantal browsers ad-ons waarmee je dat heel gemakkelijk vanuit de taakbalk van je browser kan doen. Ook voor tablet en smartphone, Android en IOS zijn er apps. Tegelijkertijd is Pinterest natuurlijk een sociaalnetwerksite met alle vrienden, delen, commentaaropties vandien. Het schijnt tot op heden overigens vooral een 'vrouwen-app' 80%  beweert Heleen van Lier.

Het leukste vind ik zelf het zoeken in Pinterest zelf en aan de hand van de zoekresultaten heel visueel door de pins van anderen te bladeren. En bovenal uitstapjes te maken naar de websites waar ze het materiaal zelf gevonden hebben. Zo was ik laatst wat aan het neuzen rond de term "Urban Farming"... De wijze waarop je met Pinterest heel snel visueel in de gaten hebt of een treffer aansluit bij je eigen beeld werkt (in ieder geval bij mij) erg goed. Ik merk dat mijn eigen bouncerate aanzienlijk lager ligt dan bij het gebruik van bijvoorbeeld Google.

Ook elders wordt geëxperimenteerd met Pinterest. Interessant vind ik het gebruik ervan in de klas. Recent werd op Frankwatching ook uit de doeken gedaan hoe bijvoorbeeld Martijn Kleppe hiermee experimenteerde tijdens een gastcollege waar creatief visueel nagedacht moest worden. wellicht sluit dat ook wel aan hoe ik Pinterest vooralsnog zie (en gebruik): een verzameling favorieten  lekker vormgegeven en in een opslag visueel gemaakt.

Maar de proof of the pudding... Is in the eating. Ik heb mijn eigen Pinterest-account sinds kort weer wat afgestoft en plaats daarop, kort na elkaar, een screenshot van teletekst met daaraan associatief gekoppeld een beeld uit de Anefo Open Data-set van het Nationaal Archief. Sint in het nieuws? Historische illustratie erbij. Of het tot iets zal leiden? Ik weet het niet maar zo'n moodboard is in ieder geval een uitstekende aanleiding omdagelijks weer eens te struinen door die 140.000 foto's.

Hergebruik Open Data Nationaal Archief

Nationaal Archief, Den Haag, Rijksfotoarchief: Fotocollectie Algemeen Nederlands Fotopersbureau (ANEFO), 1945-1989 - negatiefstroken zwart/wit, nummer toegang 2.24.01.05, bestanddeelnummer 911-3766


Op zaterdag 16 juni pitchte ik rond 9.55 de Open Cultuur dataset van het Nationaal Archief bij de hackathon georganiseerd door Hack de Overheid:

 




















Meer dan 140.000 records (afbeeldingen en metadata) uit de collectie van het Algemeen Nederlands Fotopersbureau (ANEFO) werden daarbij vrijgegeven onder een CC-BY-SA (de afbeelding) en CC0 (metadata) licentie. De kern van dit fotoarchief beslaat de periode 1959 - 1989 en geeft een prachtige doorsnede van het Nederlandse politieke, maatschappelijke en culturele leven tussen 1959 en 1989. Al het grote en vooral het kleine nieuws uit de jaren zestig, zeventig en tachtig.


De pitch viel in het cluster Open Cultuurdata waarin we met een flinke afvaardiging deelnemers en data-eigenaren die hadden deelgenomen aan de Masterclass Open Cultuurdata, Open Data afkomstig van culturele - en erfgoedinstellingen presenteerden aan een zaal vol programmeurs, datajournalisten, open data-adepten en geïnteresseerden. Ook zijn er een aantal prijzen verbonden aan het hergebruik van deze datasets, een competitie die loopt tot en met 31 december 2012. 


Tijdens de hackathon werden er workshops en break-out-sessies georganiseerd waarin we als data-eigenaren onze datasets verder konden toelichten, uitleggen aan iedereen die daarin geïnteresseerd is. Sowieso waren alle data-eigenaren goed herkenbaar aan een groot opgespelde, felgekleurde knoop:

Marc Faasse Fotografie op http://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151032516043923&set=a.10151032513253923.484694.321465488922&type=3&theater

De grote vraag is natuurlijk gaat 'men' nu aan de slag met je data? Daar kan ik inmiddels na vijf dagen volmondig JA op antwoorden. Op zondag zag ik via een Google-alert dat op Wikipedia een artikel was geïllustreerd met een Anefo afbeelding uit de set: voetballer Cees Groot. Na wat door-geklik en contact met collega's van www.opencultuurdata.nl bleek dat inmiddels door handige Wikipedians zo'n 1875 records uit de Anefo-set Wikipedia zijn binnengehaald om te dienen als illustratiemateriaal. Daarvan blijken er tot op heden 57 afbeeldingen te zijn gebruikt op 63 verschillende Wikipedia lemma's. Het merendeel uiteraard op Nederlandstalige pagina's maar ook Duits-, Frans- en Engelstalige lemma's zijn geïllustreerd. Zo blijkt de afbeelding van Andre Darrigade, bovenaan deze post, op een drietal pagina's (Nederlands, Frans, Engels) voor te komen.

En met een dergelijk gebruik ben ik blij! Simpelweg door het geweldige bereik en gebruik wat bijvoorbeeld Wikipedia heeft. In 2010 hebben we als Nationaal Archief al eens 1000 afbeeldingen van politici (overigens goeddeels afkomstig uit de collectie die nu is vrijgegeven) voor verder gebruik aan Wikipedia gegeven. Uit de effectmeting bleek dat: 

Uit dit onderzoek blijkt dat gedigitaliseerd cultureel erfgoed dat beschikbaar gesteld wordt aan Wikipedia aantoonbaar veel vaker bekeken wordt. De beschikbaar gestelde collectie is in 4 maanden meer dan 2 miljoen keer bekeken op Wikipedia, in tegenstelling tot enkele honderden bezoeken aan de selectie op de beeldbank van het Nationaal archief zelf.

Tegen dergelijk traffic kan je als simpel Nationaal Archief met zo'n 100.000 unieke website bezoekers per maand niet op.


Ik ben benieuwd hoe de hoeveelheid afbeeldingen en vooral het gebruik in lemma's er over pak 'm beet een maand eruit ziet? Wordt vervolgd!
 

Open Data

Op 26 november 2011 hield ik in Overhoeks, Amsterdam Noord bij de Code Camping georganiseerd door Hack de Overheid & Apps voor Nederland (samen met een aantal andere erfgoedinstellingen) een pitch over een tweetal Open Data sets van 't Nationaal Archief.



Voor mij was het even het sluitstuk van een najaar dat in het teken stond van Open Data. Via de Open Cultuur Data workshop op 4 oktober in Rotterdam. Gevolgd door de Speel en Deelsessie Open Data/Open Architectuur van Archief 2.0 op 7 november in Utrecht. Stond de Code Camping helemaal in het teken concreet van DOEN!

Naast de pitches waren de datasets ook allemaal voorzien van door ons geschreven datablogs waarin wat uitgebreider op het materiaal kon worden ingezoomd.

De zaal zat vol programmeurs, knutselaars en code monkeys die aandachtig luisterden hoe wij onze data probeerden te verkopen. Plots voelde je weer 10 en hoopte je bij de gymles dat ze je maar snel zouden uitkiezen in het trefbalteam. Gelukkig stuitte ik al snel op een tweetal programmeurs die wel brood zagen in data van historische kaarten. En na een dagje sleutelen hadden ze een demo klaar van een iPad-app waarmee op een andere wijze door de set kaarten kon worden gebrowsed. De makers zijn nu nog wat aan het tweaken en finetunen zodat het uiteindelijk als app in de Appstore



Afgelopen week bleek een tweede programmeur de datablog over onder andere 4.VEL goed te hebben gelezen. Via een publieke twitterlijst wordt om de zoveel tijd automatisch een kaart, een foto over wielrennen of over voetbal de tijdlijn ingeslingerd. Het toffe eraan is dat via de api en ongetwijfeld wat geprogrammeer de beschrijving en afbeelding automatisch vanuit de fotcollectie en kaartencollectie worden omgezet naar een nieuwe tweet. Hulde aan de standaardisatie en de standaarden, hulde aan de maker!

Daar waar bij het Nationaal Archief de api alleen nog op het beeldmateriaal zit (de archieven en indexen zijn als datadumps beschikbaar) heeft het Rijksmuseum Amsterdam het voordeel dat zij hun collectie in één systeem hebben zitten. Daardoor kan via hun api ruim 100.000 objecten en beschrijvingen plus bijhorend beeldmateriaal worden aangeroepen. De programmeurs hebben dan ook bepaald niet stil gezeten met deze Rijksmuseum-dataset. Inmiddels zijn er zo'n 6 apps ontwikkeld waarbij ik bijvoorbeeld de hier bovenaan geëmbedde Gezichten van het Rijksmuseum gemaakt door ab-c media een uitermate versassende insteek vind hebben.

Een van mijn goede voornemens voor 2012... Meer met Open Data!

Ps. recent opgeleverde apps in het kader van de wedstrijd Apps voor Nederland kan je hier bekijken

M83

Regelmatig heb ik op mijn werk oordoppen in en de 3voor12 luisterpaal player aan. Zo nu en dan komen, herstel komt er dan een plaat voorbij die zó geweldig is dat deze je ertoe verleidt voor het eerst in... ja in wanneer eigenlijk? Weer eens een cd te kopen. Gelukkig blijkt M83 er gelijk een dubbelaar van gemaahttp://www.blogger.com/img/blank.gifkt te hebben: Hurry up, were dreaming

M83 - Outro from dudikaz on Vimeo.

Jonkheid Sancta Brigida, Noorbeek

Bij de dagelijkse routine van 't werk hoort ook even het doorspitten van de reacties op gahetNA. Het waar nodig even snel converteren van een reactie naar een CRM-aanvraag om deze door te zetten naar onze 1e lijn die er inhoudelijk mee aan de slag gaat.



Sommige reacties blijven net even wat langer hangen, maken je nieuwsgierig en kruipen wat onder de huid. Zoals bij de reactie bij een foto van Noorbeek, 1928 uit de collectie van Spaarnestad Photo.



In de metadata wordt gerept over een:

Schutterijen. Schuttersfeesten. Schutsbomen. Een pas geplante schutsboom op een dorpslein, met kerk op de achtergrond, dreigt om te vallen, waardoor een aantal mannen maken dat ze wegkomen. Noorbeek, Nederland, 1928. Serie van 3 foto's.

Onjuist merkt de bezoeker op het is namelijk een zogenaamde Brigida den.

dit is geen schutsboom!!!!!!!!!! dit is het neer halen van de oude Brigida den, in Noorbeek. 2e zaterdag na Pasen. die dag wordt er (nog steeds!!!) een nieuwe den gehaald ter ere van de heilige Brigida
Groet uit Noorbeek

De foto prikkelt! De wegrennende mannen, de lach op het gezicht van de man met hoed linksvoor, de dynamiek van de jongen aan de rechterzijde, midden in een sprong, achteruit kijkend. Rechtsachter op het stoepje voor J. Huijnen Van Hoven staat een rijtje kinderen op een ogenschijnlijk veilige plek, de den lijkt een andere kant op te hellen en vallen. Mooi hoe ze bijna van klein naar groot, van links naar rechts staan. Achter het venster op de 1e verdieping van de winkel staat ook iemand voorover geleund te kijken naar het vallen van de den. Door het hellinkje op het plein, het trapje naar de kerk die wat hoger ligt is het ook bijna een on Nederlands tafereel (voor iemand van boven en achter de rivieren).

Je merkt het, je gaat bijna op een Hans Aarsman-achtige wijze naar zo'n foto kijken. Hoe zou de situatie er 73 jaar later er bij liggen in Noorbeek? Waar ligt dat überhaupt?


Grotere kaart weergeven

In Zuid-Limburg, tegen de Belgische Voerstreek aan. En warempel, alsof er amper iets is veranderd in die 73 jaar. De kerk is er nog, J. Huijnen Van Hoven staat inclusief de prachtig gemaakte bedrijfsnaam op de gevel, het woonhuis ernaast en het schuurachtige gebouw met de rondgebogen poort daar weer naast. Het beeld links naast de kerk, ja zelfs de den is gefotografeerd in Streetview.

En Brigida, hoe zit het daar nu mee? Daar is een Noorbeekse site aan gewijd. Even in het kort:

De belofte, aan Sint Brigida in 1634 gedaan, om ieder jaar ter ere van haar een den te halen en te planten voor de kapel die aan haar gewijd is, als de gevreesde veeziekte zou verdwijnen, maakt het gebeuren meer "inhoudsvol" dan wanneer er enkel sprake zou zijn van het halen van een meiboom, als symbool van triomf van de zomer op de winter.

Het vertrouwen dat de mensen van Noorbeek in Sint Brigida hebben als beschermvrouwe van al degenen die bij het denhalen betrokken zijn en het geloof in haar als patrones van vee en parochie, mogen naar onze mening dan ook de kwalificatie "zinrijk" rechtvaardige.

Mooi hè!?

Oud

Heb ik wel eens verteld hoe verslingerd ik ben aan Oud? J.J.P. Oud(1890-1963), wel te verstaan.



Mijn bachelorscriptie ging over de opkomst van Oud als een gevierd, nationaal en internationaal architect. Dit getoetst middels zijn correspondentie aan een kunsthistorische theorie over de stappen die (beeldend) kunstenaars zouden dienen te doorlopen om op dat punt van alom erkend, gewaardeerd en gerespecteerd kunstenaar te komen. Kort door de bocht; het romantisch ideaal van de anoniem, worstelende kunstenaar die pas naar zijn dood zijn ware doorbraak en waardering beleefd is kul! Had Van Gogh nog héél even geduld betracht dan was ook hij binnengelopen.



Een van de stappen binnen de theorie die een aantal steeds groter wordende cirkels van erkenning en waardering beschrijft, is de erkenning en waardering van de mecenas. Eentje die middels het aanschaffen en verzamelen van kunst niet alleen zorg draagt voor de erkenning maar ook voor de middelen om in zijn of haar bestaan te voorzien. Aangezien het bij gebouwen wat lastiger verzamelen is, vulde ik deze stap bij architectuur in als een institutioneel mecenaat: de overheid. Kortom bij Oud paste ook deze fase van de theorie feilloos in zijn werkelijke leven door zijn dienstverband bij de Gemeentelijke Woningdienst van Rotterdam tussen 1918 en 1933.

De liefde voor Oud voerde ver, mijn eerste koophuisje was er een in de Nederhovenstraat. Inderdaad, de Kiefhoek.



Na mijn verhuizing naar Delfshaven ben ik gelukkig niet volledig afgesneden van Oud. Hoewel 't vergeten bombardement van 31 maart 1943 en nog meer de sloop/renovatiegolf van de jaren '80 aanzienlijke sporen heeft getrokken door Oud's oeuvre in Delfshaven valt er nog voldoende te genieten in Spangen, Tussendijken en het Witte Dorp.

Toevallig werd ik afgelopen week door een artikeltje in het AD/RD weer eens gewezen op blok I en V aan de Bilderdijkstraat in Spangen. Oud heeft daar bij de kleurstelling en de detaillering van het complex de hulp ingeroepen van Theo van Doesburg. Die tekende ook voor het glas in lood boven de deuren. Een (in mijn ogen) fantastisch detail dat sneuvelde tijdens de renovatie in de puincontainer. Miraculeus zijn enkele ervan gespaard waarvan en eentje weer opdook op een veiling.



Jammer dat destijds niet is gekozen voor een hoogwaardige renovatie zoals nu plaats vindt, één blok verder op aan het Justus van Effencomplex van Michiel Brinkman. Wellicht had 't het verschil kunnen maken voor deze glas in lood raampjes.



Voor wie Oud zijn woorden over dit complex (1918-1920) er nog eens op na wil lezen? De TU Delft is zo vriendelijk het Bouwkundig Weekblad in ieder geval uit 1920 online te hebben staan.

Pagina 1
Pagina 2
Pagina 3

Fake Tweet Builder

Geweldig! Via een post op Geenstijl even gespeeld met een tooltje waarmee je twitterconversaties kan neppen. Ik heb de post van gisteren even wat liederlijk vertaald naar een hedendaagse tweet en reply van Arie Heijkoop en Hendrik Spiekman.

Was dat nu de De Erven de Wed. J. van Nelle die op de producten altijd waarschuwde waakzaam te zijn voor namaak...?