Den Haag, Delfshaven en een blokhut

Ik heb 't bloggen een beetje laten versloffen in het afgelopen jaar. Want hoewel er netjes in mijn twitter- en facebook-bio een verwijzing staat naar deze blogspot-url... Zag ik dat mijn laatste bericht al weer van bijna een jaar geleden dateert. De 'lemen hut' was een maandje eerder ingestort, ontmanteld en de blik was al weer gericht op een nieuw bouwwerk: de (Finse) blokhut. Om daarmee te beginnen: die staat. Een blokhut uit de catalogus met er zelfstandig een schoorsteentje bovenop geplaatst, een dak van gerecyclede shingles, een zelf getimmerd vlonder en een kleine overkapping die je eventjes tegen de regen beschermd en die tevens bruikbaar is om een schommel aan op te hangen.












 





Sowieso was 2014 een druk en een bijzonder jaar. Ik werd op 19 maart verkozen in de Gebiedscommissie Delfshaven als een van de 15 leden. En na een turbulent begin mocht ik per 1 juni daar zelfs als vice voorzitter aan de slag. Dat betekent dat ik sinds afgelopen zomer minder in Den Haag ben te vinden bij het Nationaal Archief (dinsdag en donderdag). En dat voor de andere helft van de week (maandag, woensdagochtend en vrijdag) Delfshaven mijn uitvalsbasis is.


Grappig genoeg zit er overlap in taken en accenten tussen archief en gebied. In de afgelopen periode was ik in Den Haag  druk in de weer met 't Wikipedian in Residencetraject van de Koninklijke Bibliotheek en het Nationaal Archief. In Delfshaven hebben we sinds afgelopen zomer ook een Wiki. In eerste instantie bedacht om een belangrijk instrument uit het gebied - het gebiedsplan - interactiever te maken.  Maar sinds 30 juli...
 

... ook een plek om inzicht te geven in een andere pijler van het gebied - de pot voor bewonersinitiatieven - via #openspending. Die daarin te nemen stappen hebben ook weer een overlap met wat ik in de afgelopen jaren heb verzet bij 't archief rond #opendata.

Dat #openspending verhaal begint langzaam maar zeker aan (maatschappelijk) belang te winnen. Stedelijk is er ook in Rotterdam aandacht voor. Tijdens de afgelopen gemeentelijke begrotingsbehandeling zijn de piketpaaltjes daarvoor wat verzet. Maar omdat goed voorbeeld goed doet volgen proberen we in Delfshaven die transparantie ook consequent uit te dragen. Iets wat ook niet onopgemerkt blijft.  Het Rotterdamse blog VersBeton wijdde er een kort item aan. En nadat er hierover contact bleef bestaan, ontstond in co-creatie een kaart met daarop de toegekende bewonersinitiatieven in Delfshaven. Hoe de #opendata en openbaarheid uit Den Haag ook z'n nut heeft in Delfshaven.
  

Ik ben zelf niet zo van de goede voornemens per 01-01. Misschien is 't een goed plan om voor nieuwjaar 't bloggen weer wat frequenter op te pakken? Om te kijken hoe de parallel tussen Den Haag en Delfshaven gelegd kan worden. Om te beginnen met de prachtige viskaart uit 1536. Public Domain overigens. Dus beschikbaar voor hergebruik!
 

Luctor (et emergo)

Had ik al verteld over de vorderingen en de kleine terugslag die we hadden rond de opbouw van de lemen hut? Sinds september zijn we langzaam maar gestaag de lucht in gegaan. Het idee was om na het leggen van het fundament, een stevig frame van Douglas bovenop de stoeptegels:

Een drietal dakspanten op te richten:

Via een flink aantal gordingen:

Plaatwerk, dampwerend folie en panlatten:

Kwam het sluitstuk aan bod, de cederhouten shingles:

Dankzij het milde weer konden we relatief lang doorwerken en ook de eerste twee Zuid-Wester stormen doorstond het bouwwerk glansrijk. Alleen toen raasde plots, vlak voor Kerstmis, een Zuiderstorm over 't land. Het bouwsel met gesloten dak en open onderzijde fungeerde vermoedelijk als een vliegtuigvleugel Het kwam een stukje los en zakte door z'n hoeven:

Het goede nieuws, na toch ook wat tranen... Het fundament staat 'steady als een rock' en ook de shingles plus flink wat gebruikt materiaal bleken herbruikbaar. Maar het dak, de dakspanten, gordingen, hoekijzers waren te zeer ontzet om het dak nog te redden. In de kerstvakantie hebben we het bouwsel ontmanteld en opgeruimd:

En hebben we besloten dat we gaan voor een prefab blokhutje waar we wel het shingledak weer op terug gaan bouwen:

 De hoeveelheid leem die we hebben zal in ieder geval binnen verwerkt worden in de (noord)wand waar de kachel tegenaan komt. En ik wil toch ook proberen het schuurtje wat we er al hadden neergezet (en door het instorten toch ook een beuk heeft gekregen) te bepleisteren met leem. Van lemen hut naar lemen hutje...

Dus niet getreurd! We bouwen, zij het op wat andere wijze, stug door!

Lemen Hut

Sinds april van dit zijn we de trotse eigenaar van 220 m2 volkstuin op Streven naar Verbetering. Wie zo nu en dan per trein Rotterdam passeert op weg naar Den Haag kan 't complex zien liggen aan de rechterhand...


View Larger Map
... Vlak voor de trein de Schie oversteekt. Op de volkstuin mogen tuinhuisjes staan waar je tussen april en september mag overnachten. Tevens mag je een kasje plaatsen een gereedschapsschuurtje en nog zowat van die dingen. Uiteraard goed gereguleerd met allerhande regels en richtlijnen. In de roman De Zaadvergadering schetst Tony van der Meulen een prachtig beeld hoe vanuit 't perspectief van een volkstuinverenigingsvoorzitter (3x woordwaarde) 't reilt en zeilt op zo'n complex.

 

Inmiddels hebben we 't lapje grond een klein beetje in cultuur gebracht. Er staan een paar fruitboompjes (appel, peer, kers en pruim). We hebben er bessenstruiken, een braam en een druif geplant. Aan de oostzijde staan een stuk of 8 aardperen wortel te schieten. Iets verderop komt de venkel al aardig op. De munt groeit als een gek, de goudsbloem is opgeschoten tot goudsbloemen. De peultjes zijn zelfs al weer van de bamboestokken af, 't eerste maaltje uit onze tuin. Onkruid doet het ook bijzonder goed. Het is spreekwoordelijk schoffelen tegen de bierkaai.

Naast de beplanting hebben we paadjes aangelegd, constructies gemaakt om hangmatten aan op te hangen, een insectenhotel opgehangen aan 'n paal en een buitenkraan aangesloten op de waterleiding. Wellicht 't meest zichtbare bouwwerk op onze tuin is momenteel 't gereedschapsschuurtje welke, niet geheel onverwacht, meestal wordt aangeduid met de term: Afrikaanse hut.

Het pièce de résistance dient nog gebouwd te worden. De lemen hut. Het daadwerkelijke tuinhuisje van zo'n 25 m2. Het streven is deze te bouwen met zo veel mogelijk bij elkaar gescharreld (tweedehands) bouwmateriaal. Van zoveel mogelijk natuurlijke materialen als stro en leem. En om zoveel mogelijk van de bouwwerkzaamheden zelf te doen.

De eerste bouwwerkzaamheden hebben inmiddels plaatsgevonden. In twee weekeinden tijd hebben we als fundament 19 stapels van 3 (tweedehands) stoeptegels geplaatst.

Veel passen en meten, aantikken en toch weer uitgraven om alles waterpas te krijgen. 

De volgende stap zal het opbouwen van de balklaag zijn, die zal rusten op het fundament van stoeptegels. Ik heb mezelf voorgenomen om met enige regelmaat over de voortgang van de bouw de bloggen. Het leuke van het zelf bouwen van een huisje van stro en leem is dat heel veel anderen hier ook mee bezig zijn en hun ervaringen online delen. Internet, blogs, youtube of pinterest bieden een schat aan voorbeelden, instructies, methodes en ook fouten. 

Wordt vervolgd!  

En de winnaar is...?

Op 31 december 2012 sloot de Open Cultuurdata competitie. Na een jaar van masterclasses, hackathons, het openstellen van datasets en het 'leuren en sleuren' met Open Cultuurdata was de prijsvraag de kers op de
taart.


































De competitie zelf heeft 27 toepassingen opgeleverd. Binnen de competitie is er ook een prijscategorie voor de beste toepassing met de open data van het Nationaal Archief.

In deze categorie dingen 8 toepassingen mee naar de prijs van € 2500,-. De inzendingen zijn zeer divers van een museum-simulatie-game naar een voetbalfoto-app. En via een windows 8 screensaver-achtige toepassing naar een tijdbalktool (hieronder geëmbed). Een inspirerend jaar voor open (cultuur)data die veel energie en goede ideeën heeft losgemaakt. Benieuwd wat 2013 ons gaat brengen. De uitslag van de Open Cultuurdata Competitie zal op 16 januari aan de Tolhuisweg 2, Amsterdam bekend worden gemaakt.

Pinterst

Source: gahetna.nl via timmietovenaar on Pinterest

Pinterest, is het nu wat? Ik ben er nog niet helemaal uit. Het product is al enige tijd online (maart 2010) en fungeert als een prikbord waarop je in soort van portefolio beeldmaeteriaal bij elkaar kan klikken en verzamelen. In Pinterst terminologie heet dat een moodboard. Dat kan door zelf beelden te uploaden naar Pinterest. Maar beter nog is dat je tijdens je internetgebruik pint. Pinterest heeft voor een aantal browsers ad-ons waarmee je dat heel gemakkelijk vanuit de taakbalk van je browser kan doen. Ook voor tablet en smartphone, Android en IOS zijn er apps. Tegelijkertijd is Pinterest natuurlijk een sociaalnetwerksite met alle vrienden, delen, commentaaropties vandien. Het schijnt tot op heden overigens vooral een 'vrouwen-app' 80%  beweert Heleen van Lier.

Het leukste vind ik zelf het zoeken in Pinterest zelf en aan de hand van de zoekresultaten heel visueel door de pins van anderen te bladeren. En bovenal uitstapjes te maken naar de websites waar ze het materiaal zelf gevonden hebben. Zo was ik laatst wat aan het neuzen rond de term "Urban Farming"... De wijze waarop je met Pinterest heel snel visueel in de gaten hebt of een treffer aansluit bij je eigen beeld werkt (in ieder geval bij mij) erg goed. Ik merk dat mijn eigen bouncerate aanzienlijk lager ligt dan bij het gebruik van bijvoorbeeld Google.

Ook elders wordt geëxperimenteerd met Pinterest. Interessant vind ik het gebruik ervan in de klas. Recent werd op Frankwatching ook uit de doeken gedaan hoe bijvoorbeeld Martijn Kleppe hiermee experimenteerde tijdens een gastcollege waar creatief visueel nagedacht moest worden. wellicht sluit dat ook wel aan hoe ik Pinterest vooralsnog zie (en gebruik): een verzameling favorieten  lekker vormgegeven en in een opslag visueel gemaakt.

Maar de proof of the pudding... Is in the eating. Ik heb mijn eigen Pinterest-account sinds kort weer wat afgestoft en plaats daarop, kort na elkaar, een screenshot van teletekst met daaraan associatief gekoppeld een beeld uit de Anefo Open Data-set van het Nationaal Archief. Sint in het nieuws? Historische illustratie erbij. Of het tot iets zal leiden? Ik weet het niet maar zo'n moodboard is in ieder geval een uitstekende aanleiding omdagelijks weer eens te struinen door die 140.000 foto's.

Hergebruik Open Data Nationaal Archief

Nationaal Archief, Den Haag, Rijksfotoarchief: Fotocollectie Algemeen Nederlands Fotopersbureau (ANEFO), 1945-1989 - negatiefstroken zwart/wit, nummer toegang 2.24.01.05, bestanddeelnummer 911-3766


Op zaterdag 16 juni pitchte ik rond 9.55 de Open Cultuur dataset van het Nationaal Archief bij de hackathon georganiseerd door Hack de Overheid:

 




















Meer dan 140.000 records (afbeeldingen en metadata) uit de collectie van het Algemeen Nederlands Fotopersbureau (ANEFO) werden daarbij vrijgegeven onder een CC-BY-SA (de afbeelding) en CC0 (metadata) licentie. De kern van dit fotoarchief beslaat de periode 1959 - 1989 en geeft een prachtige doorsnede van het Nederlandse politieke, maatschappelijke en culturele leven tussen 1959 en 1989. Al het grote en vooral het kleine nieuws uit de jaren zestig, zeventig en tachtig.


De pitch viel in het cluster Open Cultuurdata waarin we met een flinke afvaardiging deelnemers en data-eigenaren die hadden deelgenomen aan de Masterclass Open Cultuurdata, Open Data afkomstig van culturele - en erfgoedinstellingen presenteerden aan een zaal vol programmeurs, datajournalisten, open data-adepten en geïnteresseerden. Ook zijn er een aantal prijzen verbonden aan het hergebruik van deze datasets, een competitie die loopt tot en met 31 december 2012. 


Tijdens de hackathon werden er workshops en break-out-sessies georganiseerd waarin we als data-eigenaren onze datasets verder konden toelichten, uitleggen aan iedereen die daarin geïnteresseerd is. Sowieso waren alle data-eigenaren goed herkenbaar aan een groot opgespelde, felgekleurde knoop:

Marc Faasse Fotografie op http://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151032516043923&set=a.10151032513253923.484694.321465488922&type=3&theater

De grote vraag is natuurlijk gaat 'men' nu aan de slag met je data? Daar kan ik inmiddels na vijf dagen volmondig JA op antwoorden. Op zondag zag ik via een Google-alert dat op Wikipedia een artikel was geïllustreerd met een Anefo afbeelding uit de set: voetballer Cees Groot. Na wat door-geklik en contact met collega's van www.opencultuurdata.nl bleek dat inmiddels door handige Wikipedians zo'n 1875 records uit de Anefo-set Wikipedia zijn binnengehaald om te dienen als illustratiemateriaal. Daarvan blijken er tot op heden 57 afbeeldingen te zijn gebruikt op 63 verschillende Wikipedia lemma's. Het merendeel uiteraard op Nederlandstalige pagina's maar ook Duits-, Frans- en Engelstalige lemma's zijn geïllustreerd. Zo blijkt de afbeelding van Andre Darrigade, bovenaan deze post, op een drietal pagina's (Nederlands, Frans, Engels) voor te komen.

En met een dergelijk gebruik ben ik blij! Simpelweg door het geweldige bereik en gebruik wat bijvoorbeeld Wikipedia heeft. In 2010 hebben we als Nationaal Archief al eens 1000 afbeeldingen van politici (overigens goeddeels afkomstig uit de collectie die nu is vrijgegeven) voor verder gebruik aan Wikipedia gegeven. Uit de effectmeting bleek dat: 

Uit dit onderzoek blijkt dat gedigitaliseerd cultureel erfgoed dat beschikbaar gesteld wordt aan Wikipedia aantoonbaar veel vaker bekeken wordt. De beschikbaar gestelde collectie is in 4 maanden meer dan 2 miljoen keer bekeken op Wikipedia, in tegenstelling tot enkele honderden bezoeken aan de selectie op de beeldbank van het Nationaal archief zelf.

Tegen dergelijk traffic kan je als simpel Nationaal Archief met zo'n 100.000 unieke website bezoekers per maand niet op.


Ik ben benieuwd hoe de hoeveelheid afbeeldingen en vooral het gebruik in lemma's er over pak 'm beet een maand eruit ziet? Wordt vervolgd!