zaterdag 17 september 2011

조선민주주의인민공화국

Als een bijna krankzinnig historisch anachronisme inmiddels al weer 63 jaar onderweg... Noord Korea. Terwijl in Noord, Zuid, Oost en West bijna alle communistische regimes zijn vervangen of dusdanige routes hebben ingeslagen die amper nog wat met de oude leer van doen hebben... Handhaaft het land zich jaar in jaar uit, zo nu en dan met een tegenslag, wat nucleaire spanning of een treinreis van Kim Jong-Il. Het is toch vooral een regime, in de informatie die ons erover bereikt, wat enigszins op lachspieren wekt. Met enige regelmaat surf ik weer even langs Kim Jong-Il looking at things, een site waarbij de grote leider de grootse prestaties van de industrie en landbouw van eigen bodem aanschouwt; een hilarische reeks. Overigens kan je in de Noord-Koreaanse PR-Webshop IPhone hoesjes kopen.

Van het zelfde niveau het filmpje waar ik op stuitte waarin een reeks Noord-Koreaanse televisiefragmenten met muziek en montage in een nèt wat andere context is geplaatst.



Overigens een van de weinige boeken die ik ken over Noord-Korea is gelijk ook een fraaie: Hand in hand in het donker van Barbara Demick. Een journaliste die op basis van verhalen van vluchtelingen uit eenzelfde gebied een onthutsend beeld schetst van de afgelopen 20, 25 jaar in Noord-Korea.

dinsdag 13 september 2011

Mario Remix

Dubbel jeugdsentiment:

Super Mario Bros omlijst met een bak k#l#r#-happy hardcore herrie :-)

dinsdag 12 juli 2011

Vrouwe Fortuna of toch de Stedemaagd?

Mooi item afgelopen weekeinde bij de NOS plus een bonusitem op de site zelf.


'Fortuna van Urk, still van http://nos.nl

Het vermeende Romeinse hoofd, gevonden in een akker bij Urk net na de Tweede Wereldoorlog, beter bekend als Fortuna van Urk, is waarschijnlijk in het geheel niet zo oud. Lange tijd ondersteunde het, zij het wat dubieus, de claim van Romeinse bewoning om en rond Urk.



De werkelijke verklaring van vondst is zo niet nog fraaier!
De verwarring verdween toen zich een man meldde. Hij kende de kop maar al te goed. Zoals veel Urker jongetjes speelde ook hij in de jaren 40 geregeld in de haven. Daar meerden binnenvaartschepen af en stortten hun lading, tonnen puin uit Rotterdam. Dat werd gebruikt als materiaal voor de dijkenbouw in de Noordoostpolder. Het stuk dijk bij Creil dankt er zelfs zijn naam aan: de Rotterdammerhoek, bij schippers een berucht stuk IJsselmeer.De jongen had met vriendjes de loodzware kop mee naar huis willen nemen. Ver kwam hij niet. Het ding was amper te tillen en werd achtergelaten in een akker.
Nora Schadee van het Museum Rotterdam stelt dt er nog wel wat nader onderzoek plaats kan vinden naar de exacte herkomst van de Rotterdamse Stedemaagd. Maar ze vermoedt de herkomst in het oude stadhuis aan de Kaasmarkt, voorzien van een classistische make-over in de 19e eeuw. Altijd leuk om daar online een voorschotje op te nemen, tegelijkertijd klopt het dat er weinig scherp beelmateriaal van dat stadhuis voorhanden is.


Gezicht op de Gedempte Botersloot, op de achtergrond het oude stadhuis. Fotograaf: Henri Berssenbrugge. via Mijn Historsich Rotterdam


Gezicht op de Gedempte Botersloot, vanaf de Botersloot ter hoogte van de Nieuwmarkt gekeken richting de Centrale Bibliotheek. Schilder: Frans van Gullik, circa 1880. Collectie: Historisch Museum Rotterdam. Fotograaf: Hajo Piebenga, 2004. via Mijn Historsich Rotterdam

woensdag 22 juni 2011

Gelukkig hebben we de verdragen nog...



Gisteren in Nieuwsuur was staatssecretaris Bleker te gast om toe te lichten waarom de Hedwigepolder uiteindelijk (wellicht) niet onder water hoeft te worden gezet. Inmiddels bij de Zeeuwen bekender onder het begrip ontpolderen.

Zo rond 4.00 ontstaat er een discussie tussen interviewer Huys en de staatssecretaris wanneer Bleker geconfronteerd wordt met het Westerscheldeverdrag uit 2005 plus het bijbehorende fotomoment. Vanaf 5.12 zegt Bleker:

Ik heb nog een veel interessanter verdrag... hebt u geen foto's van...
En hoewel de uitvinding van de fotografie in 1839 wereldkundig werd gemaakt is het Verdrag van Londen (uit 1839) waar Bleker aan refereert uiteraard nog niet op de gevoelige plaat vastgelegd.

Gelukkig hebben we de verdragen nog...



Op te vragen bij het: Nationaal Archief, Den Haag, Conferentie Londen: Nederlands-Belgische Zaken, 1830-1839, nummer toegang 2.05.32.25, inventarisnummer 23

dinsdag 14 juni 2011

Wat een gejijbak



Delfshaven,
originally uploaded by hawktrainer.





Het zal bij m'n volgers niet onbekend zijn, politiek ben ik op (zeer) lokaal niveau actief. De Deelgemeente Delfshaven is mijn stek en daar neem ik als burgerlid namens D66 plaats in de commissie BS&V (bestuur, sociaal & veilig). Maandelijks komen we als commissie bijeen om allerhande onderwerpen te bespreken en vooral ook om te kijken of onderwerpen, agendaposten rijp zijn voor plenaire behandeling in de deelraad. Zoals onze voorzitter altijd zo chique zegt:

of de commissieleden van mening zijn dat het onderwerp rijp is voor een politiek oordeel...
En dat is leuk werk! Stroperig, zeer zeker, maar tegelijkertijd ook inspirerend en leerzaam. Bovendien geeft het energie om - zij het als een klein radertje - deel te nemen aan de discussie over je eigen buurt en Deelgemeente. Leuk ook om in discussie te gaan met commissieleden en portefeuillehouders die vanuit hun eigen overtuiging maar met een gedeelde betrokkenheid het beste voorhebben met Delfshaven. Met gemengde gevoelens kijk ik dan ook naar 't naderende (Haagse) oordeel over het Deelgemeentelijke bestel.

En toch... Zeilt er zo nu en dan een onderwerp voorbij waar ik me oprecht kwaad om maak. Waarbij ik even niet meer mijn schouders op kan halen en - inderdaad pot verwijt de ketel - online mijn gram wil halen.

Zo'n tweeënhalve maand geleden ontstond er via een publicatie in het AD/RD (wat een vervelende leesbare website overigens vanuit usability oogpunt :-$) ophef over een privé-reis van de Voorzitter van de Deelgemeente (voorzitter) naar Marokko. Tijdens die vakantie had hij een ontmoeting met een vriend tevens deelraadslid en actief in een Delfshavense zelforganisatie en logeerde hij even bij een bevriende jongerenwerker van diezelfde zelforganisatie. Omdat er vanuit de Deelgemeente Delfshaven een subsidierelatie is met deze zelforganisatie was in het geruchtencircuit de de optelsom al snel gemaakt. Nadat dit verhaal maar bleef rondzingen en daardoor de integriteit van de voorzitter in die publicaties in twijfel werd getrokken verzocht de voorzitter (via de burgemeester) het BING in te schakelen voor een onderzoek. In mijn ogen een goede beslissing, volgens mij zijn in de politiek vertrouwen en integriteit sleutelbegrippen. Daarmee kan en wil je niet marchanderen.

Vanuit de voorzitter werd in opmaat naar dit onderzoek verzocht 'ons' wat bescheiden op te stellen in het ventileren van meningen (lokale pers e.d.) over de publicaties en het onderzoek. Dat een aantal portefeuillehouders plus raadsleden uit de coalitie daar een andere invulling aan gaven heeft mij in die periode verbaasd. Facebook, Twitter en eigen site werden actief ingezet om vooral ''Vol op het orgel'' te gaan. Niet dat ik voor zelfcensuur ben of erop tegen ben je mening te ventileren... Maar wanneer je een oproep doet over dit onderwerp om een:

... meer terughoudende reactie over zaken waar zij geen belang in hebben of eerst beter geïnformeerd dienen te zijn alvorens een oordeel uit te spreken.
Moet je zelf niet het tegenovergestelde gaan doen op allerlei platforms.

Enfin, na een flinke periode wachten was begin juni het rapport gereed en presenteerde de voorzitter de uitkomsten.

Plezierig nieuws is dat er met de reis van de voorzitter naar Marokko niets aan de hand was. De suggestie dat daar een soort van handjeklap zou zijn gedaan omwille van het verstrekken van subsidies is onzin en daarmee afgedaan. Dat had mij ook lichtelijk absurd geleken om dik 3200 kilometer te reizen om aldaar te konkelfoezen over subsidies aan een zelforganisatie. Tegelijkertijd stelt het rapport wel door het handelen van de voorzitter en het raadslid de uitgangspunten van het zogenaamde fair play op wat gespannen voet staan:

Naar onze mening heeft de deelraadsvoorzitter niet gehandeld in strijd met de geldende gedragscode voor bestuurders en/of artikel 2.4 van Awb. Wel zijn wij op grond van bovenstaande overwegingen van mening dat het handelen van de deelraadsvoorzitter enigszins op gespannen voet staat met het fair-play-beginsel van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur en artikel 2.4 lid 2 Awb. Wij zullen dit hieronder toelichten.

En hoewel een aantal raadsleden van de coalitie op briesende toon excuses eist (tijdens de deelraadsvergadering van 9 mei en online) omdat:

... de werkelijke inhoud en uitkomst van het door het bureau BING gedane integriteitonderzoek. Het onderzoek dat deelraadsvoorzitter Carlos Gonçalves overtuigend vrij pleit van beschuldigingen van niet integer handelen, ...

Kan ik mij toch niet onttrekken aan het beeld wat uit hoofdstuk 9. (de conclusies) blijft hangen. Namelijk dat:

Analoog aan de redenering genoemd in de voorgaande paragraaf had, naar onze mening, de deelraadsvoorzitter echter niet aan de behandeling en besluitvorming omtrent deze subsidieverstrekking deel moeten nemen. Gezien de vriendschapsbetrekkingen tussen de voorzitter van de deelgemeente en de heer C. van ARR, had de deelraadsvoorzitter om de schijn van belangenverstrengeling te voorkomen, zich van deelname afzijdig moeten houden. Door dit wel te doen, heeft hij naar onze mening enigszins op gespannen voet gehandeld met het fair-play-beginsel van de algemene beginselen van behoorlijk bestuur en artikel 2.4 lid 2 Awb.
Ook voor het bevriende deelraadslid, actief in de zelforganisatie kwam een zelfde set aanbevelingen:

Op grond van deze overwegingen zijn wij van mening dat de heer C. niet heeft gehandeld in strijd met de geldende gedragscode voor deelraadsleden of andere wettelijke bepalingen. Wel zijn wij van mening dat, teneinde de schijn van belangenverstrengeling te voorkomen, hij zich had moeten onthouden van deelname aan gesprekken tussen ARR en de deelgemeente en dat hij zich meer transparant had moeten opstellen over zijn functie bij ARR richting de deelgemeente.
En dat is al een heel wat ander accent dan de focus die bijvoorbeeld gelegd wordt in posts van raadsleden van de coalitie die enkel wijzen op niet strijdig handelen met de gedragscode.

En dat accent is mijns inziens een goede reden om eens plenair, in de politieke arena van de Delfshavense Deelraad, van gedachten te wisselen over de betekenis van deze aanbevelingen. De voorzitter zelf zei hierover zelf ook al lering uit te willen trekken. En ook een groot deel van de oppositie wil in een spoeddebat via een agenderingsverzoek in de laatste vergadering voor het reces (30 juni aanstaande) met name die aanbevelingen aan de orde stellen.

Dan is het maar aan de raad om daar een oordeel te vellen, da's uiteindelijk toch het podium en platform waar het beslecht dient te worden... alle krantenartikelen, radio-interviews tweets, facebook-berichten en blogposts daargelaten!

update 16/6/11 De eerste post op http://www.pvdadelfshaven.nl/ waar ik naar verwees in:

En dat is al een heel wat ander accent dan de focus die bijvoorbeeld gelegd
wordt in
posts van raadsleden van de coalitie die
enkel wijzen op niet strijdig handelen met de gedragscode.

is niet meer te raadplegen en geeft een 404



Op http://www.pvdadelfshaven.nl/?p=290 is mijn post (zonder hyperlinks) gekopieerd en becommentarieerd plus beantwoord door de fractievoorzitter van PvdA Delfshaven. Ik heb geprobeerd hierop te reageren maar (vooralsnog) wacht die reactie op moderatie nog gereageerd

dinsdag 24 mei 2011

Heimwee

Soms slaat 't even op je keel, hap je naar adem. Zou er bij mij dan toch iets zijn van een Russische melancholische inslag aanwezig zijn? Enfin 6.17 minuten Synthesizer Greatest (zo nu en dan haperend) en een versnelde weergave van 't enige tramlijntje in Voltsjansk (Siberië) beter bekend als de Волчанский трамвай. Hypnothiserend - mijn god - wat zou ik graag die 4690 km overbruggen naar Voltsjansk om dat half uurtje te tramvaijen.




Met dank aan Egbert Hartman, Rusland Veraf en Nabij, die 't lijntje voor mij in ieder geval ontsloot:


We verplaatsen ons naar een punt 2105 km ten oosten van Moskou en 452 km ten noorden van Jekaterinburg. We stellen ons op in de tajga tussen twee nederzettingen die samen het stadje Voltsjansk vormen

maandag 24 januari 2011

Magnitogorsk, de jeugd van de hoogovens



Er zijn van die plaatsen die blijven fascineren. Magnitogorsk is er zo een, om de zoveel tijd waart de stad weer door mijn brein. Flarden van vijfjarenplannen, dwangarbeid, Ivens en (vermeende) helden en Nederlandse architecten die de stad planden vanaf de tekentafel.

Zomer 2005 was ik -voor Russische begrippen- om de hoek, op slechts 200 kilometer in Ufa.


Grotere kaart weergeven

En hoewel ik met vaste Rusland-reis-gezeg @TAG000 pogingen ondernam de Magneetberg te bereiken, bleek de spoordienstregeling -voor ons althans- niet courant genoeg waarop wij westwaarts toogden, om vervolgend te belanden in Oeljanovsk. Ook niet misselijk kan ik verzekeren. Het jaar daarop hebben we overigens het Hoogoven-midden-in-een-stad-als-reisbestemming alsnog in praktijk gebracht in Kemerovo (zie ook een eerdere post). Toevalligerwijs was ook daarbij een Nederlandse architect betrokken, Van Loghem.

Om de zoveel tijd gooi ik Magnitogorsk weer eens door de zoekmachine om 'ns te kijken wat voor een voor mij relevante treffers het weer oplevert. Meestal is het zoeken naar search?q=magnitogorsk+stam of search?q=magnitogorsk+niegeman. Enige tijd geleden was ik daarbij al gestuit op een documentaire uit '96 of '97 waarin Ivens propagandafilm Komsomol, de bewieroking der Sovjet vooruitgang, geïllustreerd aan de glorieuze opbouw van Magnitogorsk een wat wrang randje krijgt door de verliezers 55 jaar naar dato ook aan het woord te laten.

Lange tijd dacht ik dat deze documentaire: Magnitogorsk, de jeugd van de hoogovens, na een vergeefse zoektocht naar de dvd, een flard tussen de treffers van de zoekmachine zou blijven. Tot ik in een vlaag van helderheid plots de database van Beeld en Geluid bevroeg. Warempel, ze hebben 'm! En voor slechts € 29,75 branden- en sturen ze een kopie op.



Ik zeg: слава! en bestellen maar